Ratownictwo medyczne
Informacje o wydziale
Studia
Praktyki i rozwój
Baza kształcenia praktycznego odpowiada warunkom określonym w standardach kształcenia dla kierunku; liczba placówek odpowiada liczbie studentów. Zajęcia praktyczne prowadzone są w grupach od 3–4 do 7–8 osób; praktyki zawodowe odbywają się w grupach (od 3–4 do 7–8 osób) lub indywidualnie w miejscu zamieszkania studenta. W przypadku odbywania praktyk poza miejscem studiowania konieczna jest zgoda uczelni oraz podpisanie umowy ze wskazanym przez studenta podmiotem wykonującym działalność leczniczą i wydanie stosownego skierowania.
Przed rozpoczęciem kształcenia praktycznego studenci zobowiązani są posiadać: aktualną książeczkę zdrowia dla celów sanitarno-epidemiologicznych; orzeczenie lekarskie do celów sanitarno-epidemiologicznych; informacje o szczepieniu przeciw WZW typu B; ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej (OC) z tytułu uczestniczenia w procesie udzielania świadczeń zdrowotnych; ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW), w tym na wypadek postępowania po ekspozycji na materiał biologiczny potencjalnie zakaźny oraz wystąpienia zakażenia wirusowego po ekspozycji; ochronne ubranie medyczne i obuwie medyczne spełniające wymogi BHP; identyfikator.
Szczegóły organizacji praktyk
Praktyki wakacyjne:
- Zespół ratownictwa medycznego (ZRM) – 168 godz. / 6 ECTS,
- Szpitalny oddział ratunkowy (SOR) – 168 godz. / 6 ECTS,
- Oddział anestezjologii i intensywnej terapii – 164 godz. / 6 ECTS.
Praktyki śródroczne:
- Oddział chirurgii – 60 godz. / 2 ECTS,
- Oddział ortopedyczno-urazowy – 50 godz. / 2 ECTS,
- Oddział chorób wewnętrznych – 50 godz. / 2 ECTS,
- Szpitalny oddział ratunkowy (SOR) – 100 godz. / 4 ECTS,
- Oddział neurologii – 50 godz. / 2 ECTS,
- Oddział kardiologii – 50 godz. / 2 ECTS,
- Oddział pediatrii – 50 godz. / 2 ECTS,
- Zespół ratownictwa medycznego (ZRM) – 50 godz. / 2 ECTS.
Razem: 960 godzin / 36 ECTS.
Doboru podmiotów leczniczych, w których odbywa się kształcenie praktyczne, dokonują koordynatorzy kształcenia praktycznego. W doborze miejsc kształcenia praktycznego brane są pod uwagę kryteria:
- wcześniejsze wybieranie placówki jako miejsca odbywania praktyk,
- wykształcenie personelu,
- średni staż pracy personelu,
- doświadczenie personelu w pracy ze studentami,
- charakter i zakres świadczonej opieki zdrowotnej umożliwiający realizację efektów zawartych w programie praktyk,
- wyposażenie jednostki w nowoczesną aparaturę,
- realizowanie świadczeń zdrowotnych zgodnie z obowiązującymi standardami i procedurami,
- posiadanie szatni dla studentów,
- dostęp do pomieszczenia do sporządzania notatek i dokumentacji medycznej,
- możliwość spożycia posiłku na terenie jednostki,
- odbywanie się wewnętrznych szkoleń i wykładów, w których mogliby brać udział studenci.
Koordynatorzy kształcenia praktycznego wraz z koordynatorami zajęć prowadzą bieżącą wizytację placówek, dokonują hospitacji zajęć oraz opracowują sprawozdania z przebiegu zajęć praktycznych i praktyk zawodowych.
Praktyki zawodowe są prowadzone pod kierunkiem osoby wykonującej zawód ratownika medycznego lub posiadającej prawo wykonywania zawodu lekarza lub pielęgniarki systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, będących pracownikami podmiotu wykonującego działalność leczniczą, w którym odbywa się praktyka; nadzór nad prowadzeniem praktyk sprawuje opiekun praktyk z ramienia uczelni. W doborze osób prowadzących praktyki brane są pod uwagę: wykształcenie, staż pracy w zakresie nauczanego przedmiotu, uprawnienia pedagogiczne, szkolenie podyplomowe oraz doświadczenie w prowadzeniu zajęć ze studentami. Pod względem merytorycznym nadzór nad kształceniem praktycznym sprawują koordynatorzy kształcenia praktycznego oraz koordynatorzy poszczególnych zajęć, będący pracownikami uczelni. Obowiązkiem prowadzącego zajęcia praktyczne oraz opiekuna praktyk jest prowadzenie zajęć według karty opisu zajęć/sylabusa, realizacja efektów uczenia się i treści programowych oraz ocena stopnia ich osiągnięcia; zaliczenia zajęć praktycznych i praktyk zawodowych w systemie USOS dokonuje koordynator zajęć będący pracownikiem uczelni.
Zasady dyplomowania
Egzamin dyplomowy składa się z części praktycznej oraz teoretycznej; część praktyczna poprzedza część teoretyczną. Egzamin przeprowadza komisja powołana przez Dziekana Wydziału Ochrony Zdrowia, w której skład wchodzą nauczyciele akademiccy posiadający dorobek naukowy lub kompetencje zawodowe i prawo wykonywania zawodu lekarza, pielęgniarki lub położnej, lub wykonujący zawód ratownika medycznego; przewodniczący i dwaj członkowie komisji posiadają co najmniej stopień naukowy doktora, a co najmniej jeden z nich reprezentuje dyscyplinę wiodącą.
Część praktyczna egzaminu dyplomowego, weryfikująca efekty uczenia się w kategorii umiejętności (komunikowanie się oraz umiejętności proceduralne/manualne), polega na realizacji zadania egzaminacyjnego opisującego sytuację symulowaną z udziałem fantomów, z wykorzystaniem check-list, według standaryzowanego OSCE (Objective Structured Clinical Examination). Do części teoretycznej przystępuje student, który uzyskał pozytywną ocenę z części praktycznej. Część teoretyczna polega na udzieleniu odpowiedzi na 3 wylosowane zagadnienia egzaminacyjne z uprzednio zatwierdzonej bazy zagadnień, obejmujące m.in. wiedzę dotyczącą stanów zagrożenia życia pochodzenia wewnętrznego i zewnętrznego, przede wszystkim z zakresu chorób wewnętrznych, pediatrii, chirurgii, położnictwa, medycyny ratunkowej i medycyny katastrof.
Opiekunowie roku
Kierownik zakładu
Koncepcja kształcenia
Student na kierunku ratownictwo medyczne zdobywa wiedzę, umiejętności i kompetencje społeczne w zakresie nauk medycznych i nauk o zdrowiu, w szczególności w zakresie medycznych czynności ratunkowych wykonywanych w stanach nagłego zagrożenia zdrowia u dorosłych i dzieci, niezależnie od ich przyczyny. Studia przygotowują do wykonywania zawodu ratownika medycznego przede wszystkim w jednostkach systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne (PRM) – Zespołach Ratownictwa Medycznego (ZRM), Lotniczych Zespołach Ratownictwa Medycznego (LZRM) oraz w Szpitalnych Oddziałach Ratunkowych (SOR), a także w Centrach Urazowych dla Dorosłych i Centrach Urazowych dla Dzieci oraz jednostkach współpracujących z systemem PRM, tj. WOPR, TOPR, GOPR, Policja, Straż Pożarna i wojsko.
Zawód ratownika medycznego, obok lekarza ratunkowego i pielęgniarki ratunkowej, jest kluczowym zawodem w systemie ratownictwa medycznego w Polsce. Ratownik medyczny współdziała na zasadach partnerstwa z lekarzem i pielęgniarką ratunkową w zakresie ratowania osób w stanie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia. Szczególne cechy tych działań to podtrzymywanie i stabilizowanie zagrożonych czynności życiowych, szybka identyfikacja nagłego zagrożenia, opanowanie i ograniczenie jego skutków oraz zwalczanie bólu i cierpienia poszkodowanego. Wiedza, umiejętności praktyczne, doświadczenie zawodowe i sprawność ratownika medycznego w znacznym stopniu decydują o skuteczności medycznych czynności ratunkowych podejmowanych na miejscu wypadku.
Celem kształcenia na kierunku ratownictwo medyczne jest przygotowanie wyspecjalizowanej kadry medycznej zdolnej do działań ratunkowych w jednostkach systemu PRM oraz jednostkach z nim współpracujących. Wykonywanie zawodu ratownika medycznego polega na realizacji zadań zawodowych, w szczególności na: udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w tym medycznych czynności ratunkowych udzielanych samodzielnie lub pod nadzorem lekarza; zabezpieczeniu osób znajdujących się w miejscu zdarzenia oraz podejmowaniu działań zapobiegających zwiększeniu liczby osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego; transportowaniu osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego; udzielaniu wsparcia psychicznego w sytuacji powodującej stan nagłego zagrożenia zdrowotnego; edukacji zdrowotnej i promocji zdrowia. Współczesny ratownik medyczny to osoba bardzo dobrze wykształcona, umiejąca komunikować się z poszkodowanymi, potrafiąca postępować w stanach bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia oraz znająca zasady współpracy w zintegrowanym systemie ratownictwa, charakteryzująca się elastycznością działania, odpowiedzialnością, sumiennością i zdyscyplinowaniem, a także sprawnością fizyczną i odpornością na stres.
Rada Pracodawców – współpraca z otoczeniem społeczno-gospodarczym
- Prezes Bieszczadzkiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego w Krośnie,
- Dyrektor Centrum Opieki Medycznej w Jarosławiu,
- Dyrektor Centrum Medycznego w Łańcucie,
- Dyrektor Centrum Ratownictwa Medycznego w Jarosławiu,
- Prezes Grupy Bieszczadzkiej Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego w Sanoku,
- Komendant Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Jarosławiu,
- Komendant Powiatowej Komendy Policji w Jarosławiu,
- Dyrektor Specjalistycznego Psychiatrycznego Zespołu Opieki Zdrowotnej im. prof. Antoniego Kępińskiego w Jarosławiu,
- Przedstawiciel Starosty Powiatu Jarosławskiego,
- Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Przeworsku,
- Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Lubaczowie,
- Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego – Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w Przemyślu,
- Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Rzeszowie,
- Dyrektor Wojewódzkiego Szpitala im. Świętego Ojca Pio w Przemyślu,
- Dyrektor Wojewódzkiego Podkarpackiego Szpitala Psychiatrycznego w Żurawicy,
- Przedstawiciel Burmistrza Miasta Jarosławia.